อัพบล๊อกครั้งสุดท้ายตั้งแต่ช่วงท้องแก่

จนตอนนี้เป็นแม่มาได้เกือบ 3 เดือนแล้ว

และอีกไม่กี่วันก็จะต้องกลับไปทำงาน

3 เดือนที่แม่จ๋ากับกอข้าวได้อยู่ด้วยกันตลอด

ผ่านช่วงที่ทั้งสุขและทุกข์

แต่แม่จ๋าว่ามันสุขมากกว่าทุกข์

 

จากลูกสาวตัวเล็กๆของแม่จ๋า

ตอนนี้กอข้าวกลายเป็นสาวแก้มกลม

แต่แม่จ๋าก็ภูมิใจที่ได้ให้นมกอข้าวได้อย่างที่ตั้งใจ

แต่อีกสามเดือนคงต้องสู้กันต่อไป

 

ตลอดเวลาที่ทุ่มเทเวลาให้กอข้าว

แม่จ๋าได้เรียนรู้ที่จะอดทน

และได้เรียนรู้จักคำว่าเสียสละ

ขอแค่ให้ลูกอิ่มและสบายก่อน

 

แม่จ๋าอาจจะไม่ใช่แม่ที่ดีเลิศ

แต่แม่จ๋าก็พยายามให้สิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ทำได้กับกอข้าว

มีเรื่องราวอีกมากมายที่แม่จ๋าต้องเรียนรู้

เพราะกอข้าวสร้างสิ่งใหม่ๆให้แม่จ๋าเรียนรู้ได้เสมอ

แต่แม่จ๋าไม่เคยเหนื่อยเลยรู้ไม๊คะ

แม่จ๋ากลับมีความสุขในทุกๆวัน

 

และแม่จ๋าต้องขอบคุณกำลังใจดีๆจากพ่อจ๋า

ขอบคุณความรักความห่วงใยจากก๋งและคุณยาย

ที่นอกจากจะมีให้แม่จ๋าก็ยังมีให้กับกอข้าวด้วย

แถมไปๆมาๆแอบรักแอบหวงกอข้าวมากกว่าแม่จ๋าเอง

แต่แม่จ๋าก็ยินดีนะคะ

เพราะตอนนี้กอข้าวคือแก้วตาดวงใจของแม่จ๋านี่คะ

 

อีก 3 วันแม่จ๋าก็ต้องไปทำงาน

แต่แม่จ๋าก็ฝากกอข้าวไว้กับคนที่แม่จ๋าเชื่อว่า

จะสามารถดูแลกอข้าวได้เหมือนๆกับแม่จ๋า

นั่นคือคุณยายและก๋ง

และแม่จ๋าคงไม่บ้างานเหมือนแต่ก่อนแล้วค่ะ

เพราะแม่จ๋าคงอยากกลับมาอยู่กับกอข้าวให้เร็วที่สุด

 

ถึงตัวแม่จ๋าอยู่ไกล

แต่หัวใจแม่จ๋ายังคงอยู่กับกอข้าวเสมอ

เหมือนกับการที่แม่จ๋ากับพ่อจ๋าต้องอยู่ไกลกัน

แต่หัวใจของเรายังคงอยู่ใกล้กันตลอดเวลา

 

รักสาวแก้มกลมและผู้ชายพุงกลมมากๆค่ะ

 

แม่จ๋าของกอข้าว

 

 

 

วันหยุดอีกแล้ว เย้ๆ

ยังปรับตัวไม่ค่อยได้เลยกับการทำงาน

เพราะต้องทำงานกันติดต่อกัน 5 วัน

หลังจากที่หยุดมา 10 วัน

ทำเอารู้สึกว่าแต่ละวันยาวนานเหลือเกิน

เหนื่อยแสนเหนื่อย

หรืออาจจะเป็นเพราะท้องเริ่มแก่แล้ว

ทำอะไรนิดๆหน่อยๆก็เหนื่อย

แต่อีกไม่นานก็คงจะหายเหนื่อย

เพราะจะได้เจอหน้าสาวน้อยของเราแล้ว

 

จากที่รู้สึกว่าเป็นการรอคอยที่ยาวนาน

กลับเป็นว่าตอนนี้เวลาเตรียมตัวน้อยเหลือเกิน

จนแทบจะเตรียมอะไรไม่ทัน

ไหนจะต้องเตรียมข้าวของเครื่องใช้

และเตรียมบ้านไว้รับสาวน้อยของเรา

อยากมีบ้านเล็กๆที่อบอุ่นและน่าอยู่

วันนี้เลยเกิดอาการขยันถากหญ้าหน้าบ้าน

เอาต้นไม่มาปลูกทำรั้วใหม่

หวังว่าตอนที่ลูกสาวตัวน้อยเกิด

ทุกอย่างคงพร้อมสำหรับเค้า

 

วันนี้ได้ดูละครเรื่องนึง

คิดๆแล้วก็ขำเพราะมันเหมือนชีวิตตอนนี้เลย

ตั้งแต่ท้องโตเนี่ยเหมือนควบคุมอารมณ์ตัวเองได้น้อยลง

เอะอะก็หงุดหงิดและน้อยใจ

โดยเฉพาะกับสามีสุดที่รัก

ยิ่งต้องอยู่ไกลกันแบบนี้

บางทีมันก็เหงาและออกอาการงอแง

แต่ต้องขอบคุณนะคะที่เข้าใจ

และยินดีให้อภัยเสมอ

และอยากจะบอกว่าเสียใจทุกครั้งที่ทำให้ไม่สบายใจ

แต่เราจะค่อยๆปรับตัวไปด้วยกัน

พร้อมที่จะรับบทบาทพ่อและแม่ที่ดี

ของลูกสาวตัวน้อยของเราไปด้วยกันนะคะ

 

อยากบอกว่ารักลูกสาวตัวน้อยๆของเราที่สุดเลยค่ะ

ของให้หนูเป็นเด็กดีของพ่อและแม่

และเป็นเด็กที่มีสุขภาพที่สมบูรณ์และแข็งแรง

อีกไม่นานเราก็จะได้เจอหน้ากันแล้ว

และอีกไม่กี่วันพ่อเค้าก็จะกลับมา

มาในวันสำคัญของเรา

วันที่หนูเกิดมาบนโลกกลมๆเบี้ยวๆใบนี้

 

อยากบอกว่ารักที่รักเสมอนะคะ

ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างและเป็นกำลังใจให้กันและกันมาตลอด

เราจะจับมือกันเดินไปพร้อมๆกัน

 

รักลูกและที่รักค่ะ

 

ผ่านไปอีกวัน

วันนี้ไม่มีฝนตก

ทั้งๆที่ท้องฟ้ามืดครึ้ม

แต่อากาศก็แสนจะอบอ้าว

 

วันนี้แม่จ๋าเหนื่อยจัง

บางครั้งแม่จ๋าก็เบื่อที่ตัวเองเป็นแบบนี้

ยังดีที่แม่จ๋ามีลูกหมูอยู่ด้วย

เลยทำให้แม่จ๋าอดทนและเข้มแข็ง

 

คิดถึงพ่อจ๋านะคะ

แม่จ๋าขอโทษที่งอแง

แต่บางครั้งแม่จ๋าก็ต้องการเพียงแค่

"ใส่ใจ"

วันนี้อากาศแสนอบอ้าว

กับใจเหงาๆเพราะต้องห่างกันอีกครั้ง

แต่ 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา

หัวใจเย็นชากลับรู้สึกชุ่มชื่น

 

ครบรอบ 1 ปีของครอบครัวของเรา

ไม่ต้องการของขวัญอื่นใดอีก

เพราะปีนี้เราต่างมีของขวัญพิเศษ

เป็นสาวน้อยที่มาเติมเต็มครอบครัวของเราให้สมบูรณ์

 

 พ่อจ๋ากับแม่จ๋ารักลูกหมูนะคะ

ในคืนที่ฝนตกแบบนี้

ทำให้ความรู้สึกเหงาและหนาวเหน็บกลับคืนมาอีกครั้ง

แต่อีกแค่ 2 วัน

เราก็จะอยู่ใกล้ๆกัน

 

ช่วงเวลานี้อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงมากมายเกิดขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือจิตใจ

แต่มีสิ่งหนึ่งไม่เคยเปลี่ยน

นั่นคือความรักและความเข้าใจ

 

อยากขอบคุณผู้ชายดีๆคนนึง

ที่ยอมเสียสละทุกอย่างเพื่อเรา

อดทนเพื่อเรา

และพร้อมจะอยู่เคียงข้างกันเสมอ

 

น้ำตาไม่ได้ทำให้ทุกอย่างดีขึ้น

แต่ความเข้าใจต่างหากที่ทำให้ทุกอย่างดีขึ้น

อาจจะไม่ใช่ผู้ชายที่โรแมนติก

แต่เป็นผู้ชายที่อบอุ่นเสมอ

 

มีอ้อมกอดอุ่นๆ

มีไหล่ให้ซบ

มีคำพูดดีๆ

มีมือไว้จับกันก้าวเดินไปพร้อมกัน

 

ขอบคุณปาฏิหาริย์

ที่ทำให้เรามีวันนี้

 

ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างกันเสมอค่ะ

 

รักนะคะ

 

ขอโทษที่งอแง

ขอบคุณที่เข้าใจ

คำพูดที่พูดกับน้องคนนึง

พูดออกมาได้เนอะคนเรา

แต่ก็คนมันรักจิงๆนี่คะ

 

คำพูดนี้เริ่มมาจากที่ปกติต้องบอกรักกันทุกวัน

ก็ทำไงได้คนมันอยู่ไกลกันนี่คะ

จนมาวันนี้งานยุ่งทั้งคู่

เพิ่งได้บอกรักกันตอนช่วงเย็น

ก็เลยถามคุณสามีไปว่า

วันนี้เราบอกรักกันบ้างหรือยัง

แต่สามีก้ตอบว่า

ถึงแม้บางวันไม่ได้บอกว่ารักเราแต่ก็รักทุกวันนะ

 

อารมณ์คนท้องก็มาทันทีเลยค่ะ

พูดสวนไปว่า

งั้นต่อไปจะไม่บอกก่อนแระ

ถ้าตัวเองไม่บอก

เค้าก็จะไม่บอกแถมจะไม่รักอีกต่างหาก

ก๊ากๆๆๆๆ

 

ตกค่ำยังกล้าบอกน้องไปอีกแนะว่า

"สามีมีไว้รัก ไม่ได้มีไว้งอน"

แบบนี้เรียกว่างอนก่อนถึงบอกรักป่าวคะ

 

ในคืนที่แสนจะอบอ้าว

แต่ดาวเต็มท้องฟ้า

ขณะที่กำลังนอนอ่านหนังสืออย่างเพลิดเพลิน

กลับได้ยินเสียงที่คุ้นเคยแว่วมา

เปิดม่านหน้าต่างดู

ก็ไม่เคยผิดหวัง

เสียงรถของพ่อนั่นเอง

 

พ่อที่มักจะมองเห็นลูกสาวคนนี้

เป็นเด็กตัวเล็กๆเสมอ

ไม่ว่าตอนนี้เด็กตัวน้อยๆของพ่อ

กำลังจะมีหลานให้พ่ออุ้มแล้วก็ตาม

 

ตั้งแต่มีเจ้าลูกหมูตัวน้อย

ดูเหมือนความห่วงใยของพ่อกลับเพิ่มมากขึ้น

บ่อยครั้งที่มักจะมีเสียงรถของพ่อแล่นมาในยามดึก

มาดูโน่นดูนี่

และทำโน่นนี่ให้เสมอ

 

แต่น้อยครั้งนักที่ลูกสาวคนนี้

จะบอกว่ารักพ่อ

พ่อคนที่ยอมเหนื่อยทุกอย่าง

แต่ไม่ยอมให้ลูกต้องเหนื่อย

 

รักพ่อนะคะ

ยังจำวันเกิดปีที่ผ่านมาได้ดี

ที่พ่อบอกว่า

"ขอกอดหน่อยเพราะตอนนี้มีคนเอาไปกอดแทนแล้ว"

แต่อยากบอกพ่อว่า

ไม่เคยมีอ้อมกอดของใครมาแทนอ้อมกอดอันอบอุ่นของพ่อได้เลยค่ะ

และยังคงโหยหาอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นนี้เสมอ

 

อยากบอกรักพ่อวันละพันครั้งค่ะ

รักพ่อเสมอและรักตลอดไป

 

ผ่านวันแห่งความรักมาแล้วหนึ่งวัน

จิงๆก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากมาย

ยังคงต้องอยู่ไกลกัน

และส่งความรักถึงกันเหมือนเช่นทุกวัน

และหวังว่าจะยังคงเป็นเช่นนี้ตลอดไป

 

คิดถึงเรื่องราวความรักของเรา

ที่ใครๆก็บอกว่าคงเหมือนฟ้ากับทะเล

ที่สามารถมองเห็นกันได้

แต่ไม่สามารถจับต้องได้

แต่ใครๆอาจจะหลงลืม

ว่ายังมีจุดที่ฟ้ากับทะเลมาบรรจบกัน

ตรงเส้นขอบฟ้า

 

แล้ววันนึงเราก็ไปถึงยังเส้นขอบฟ้าของเรา

 

จนวันนี้ความรักของเรา

ก็ได้เริ่มสร้างครอบครัวตัวกลม

ที่อีกไม่นานก็จะมีเจ้าตัวเล็ก

มาทำให้ครอบครัวของเรา

เป็นครอบครัวที่สมบูรณ์

 

ตัวเองบอกเค้าว่าไม่อยากจะเชื่อ

ว่าเราจะมีวันนี้

แต่เค้าอยากบอกตัวองว่า

เชื่อเถอะ

เพราะสิ่งที่มันเกิดขึ้น

เราทั้งคู่ต่างกำหนดมันขึ้นมา

ด้วยตัวของเราเอง

และจะดูแลรักษามันไว้

ให้อยู่กับเราตลอดไป

 

รักพ่อจ๋าและลูกหมูตัวน้อยๆค่ะ

 

แม่จ๋าเอง

วันเวลาที่ผ่านมากับชีวิตที่ผ่านไป
มีหลากหลายเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับชีวิตในทุกวันนี้
มีเรื่องให้ต้องคอยลุ้น ตื่นเต้นกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา
ทั้งชีวิตส่วนตัวและเรื่องการทำงาน..

 

บางครั้งก็ดูเหมือนน่าเบื่อหน่าย แต่บางครั้งก็ดูท้าทาย

และมีเรื่องให้คิดมากมาย จนกินได้ แต่นอนไม่หลับ

หลายวันที่ผ่านมา อาการคงหนัก

จนคนใกล้ตัว แต่ตัวอยู่ไกลถึงขั้นบ่นและดุ

 

แม้กระทั่งในคืนนี้

คืนที่อากาศเย็นสบายและน่านอนเป็นที่สุด

เพราะฝนตกตั้งแต่ช่วงเย็นจนมาถึงตอนนี้

 

เอ!หรือเป็นเพราะขาดความอบอุ่น

 

ไปนอนดีกว่า

 

14.00 นาฬิกา กับแสงแดดจ้าภายนอก

ฝังตัวเองไว้บนเก้าอี้หน้าคอม ทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง
มองดูสายลมที่พัดเอื่อยกับแสงแดดจ้าภายนอก
เพลงเหงาหลายเพลงถูกเปิดคลอวนซ้ำไปมาอย่างเบาๆ

.....

การที่เราสองคนอยู่ห่างไกล และไม่ได้เจอกันเป็นเวลานานอย่างนี้
ปริมาณของความเหงาและความคิดถึงที่มี มันมากมายขนาดไหน..

สายฝนที่หยุดตกไปไปหลายวันแล้ว
แต่ความเหงาและความคิดถึงมันไม่ลดลงแม้แต่น้อย
เสียงเพลงของความเหงาที่เปิด ยังคงแสดงเจตจำนงของมันอย่างเที่ยงตรง
ไม่แน่ว่าเย็นของวันนี้หรือเช้าวันพรุ่งนี้ฝนอาจจะตกลงมาอีกก็ได้
และบรรยากาศของมันก็คงจะทำให้ยิ่งเหงามากกว่านี้ก็ได้

หากเพียงแค่ได้เห็นหน้า
เสียงเพลงเหงาที่เปิดฟังและความรู้สึกที่มี
ก็คงจะดูไม่เหงาเกินความจำเป็น..

แต่ตอนนี้

การได้เห้นหน้าผ่านกล้องเหมือนเวลาที่ผ่านมา

มันกลับทำให้ความเหงาและความคิดถึง

เพิ่มขึ้นจนทำให้หัวใจที่เข้มแข็ง อ่อนแอได้อีกครา

คิดถึงอย่างแรง !

 

 

 

 

 

 

 

“หวังดี”

เป็นคำที่แสนจะดูดี๊  ดูดีสำหรับคนกระทำ

แต่มักจะเป็นคำที่ผู้ถูกหวังดีหวาดผวา

 

“หวังดี”

เป็นคำอ้างในการจุ้นเรื่องชาวบ้านได้อย่างดูดีเสมอ

 

“หวังดี”

เป็นคำที่หาความพอดีได้ยากอย่างน่าประหลาดใจ

น้อยไป è เห็นแก่ตัว  ไร้น้ำใจ  ใจแคบ

มากไป è จุ้นจ้าน  ก้าวก่าย  ไม่รู้จักขอบเขต

 

 “หวังดี”

“ก้าวก่าย”

ต่างกันตรง

“ขอบเขต”

ขอบเขตของสิทธิในการพูดจา

ขอบเขตของสิทธิในการแสดงออก

ขอบเขตของสิทธิในความสนิทสนม

ขอบเขตของสิทธิในความสัมพันธ์

และขอบเขตของสิทธิ์ในความเป็นคน

 

 

หวังดีแบบไม่ก้าวก่าย

พูดง่ายแต่ทำยาก

หลายเดือนเหลือเกิน..
ที่รู้สึกได้ว่าห่างหายจากโลกตัวหนังสือใบนี้..

หลายเดือนในความรู้สึก..
ที่ไม่ได้ขีดเขียน ถ่ายทอดเรื่องราวหลากหลายอารมณ์ที่เกิดขึ้น

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้หายเงียบไปเลยเสียทีเดียว
แต่ก็รู้สึกได้ว่าไม่เป็นปกติเหมือนเมื่อก่อน

.....

ช่วงเวลาที่ผ่านมาแทบจะไม่ได้เขียนอะไร.. นอกจากงาน
ไม่ได้อ่านอะไร.. นอกจากงาน

ชีวิตประจำวันที่เหมือนกันแทบทุกวัน
วนเวียนอยู่กับกิจกรรมเพียงแค่ไม่กี่อย่าง
ตื่นเช้า - ทำงาน - กลับบ้าน - เข้านอน

วันนี้.. คิดถึงบันทึกหน้าเก่าที่เคยเขียน

ความอบอุ่นเก่าๆ ที่เคยเกิดขึ้นและยังคงตราตรึงอยู่ในใจ.. จนถึงทุกวันนี้
เลยอยากจะเอามาบันทึกไว้ในไดอารี่หน้านี้อีกครั้ง..

 

.....

..

วัตถุทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดเล็กบนโต๊ะข้างหัวเตียง
ส่งเสียงเรียกเข้าในเวลาที่คุ้นตา
ตามด้วยเสียงปลายสายที่คุ้นหูที่ถูกส่งตรงมาจากแดนไกล

ประโยคสนทนาสั้นๆ ที่เกิดขึ้น
มันทำให้ใจที่หนาวเหน็บดวงนี้กลับกลายเป็นรู้สึกอุ่น
และยิ้มออกมาได้อย่างไม่ทันได้เตรียมตัว

.....

ขอบคุณ.. ที่ทำให้ค่ำคืนที่หนาวเหน็บหัวใจในคืนนี้
กลายเป็นคืนที่มีความอบอุ่นส่งพลังอบอวลไปทั่วอาณาบริเวณ

ขอบคุณดาวดวงนี้ที่ทำให้จันทร์ยังคงมีแรงส่องแสง
และมีแรงใจที่จะทำหน้าที่ที่มีต่อไป..

 ..

.

  คืนนี้.. เราสองคนสบตากันผ่านท้องฟ้าผืนกว้างในยามราตรี
มีดวงดาวนับร้อยนับพันอยู่เคียงคู่กับดวงจันทร์..

บทสนทนาระหว่างกันยังคงส่งเสียงเบาๆ อย่างต่อเนื่อง ในคืนนี้..
พร้อมกับสายตาสองคู่ที่ยังคงเงยหน้ามองผืนฟ้ากว้าง

.

.

.

  คิดถึงนะคะที่รัก

ตลอดวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผ่าน

เราตื่นขึ้นมาด้วยเสียงปลุกของโทรศัพท์ในเวลาเดียวกันทุกๆเช้า

ลืมตาตื่นพร้อมกับแสงสีทองของรุ่งอรุณที่เคลื่อนตัวแตะพ้นเส้นขอบฟ้า
รู้สึกได้ถึงแรกสัมผัสกับแดดอ่อนๆ ที่สาดส่องลำแสงอุ่นๆ ทะลุผ้าม่านผ่านกระจกบานใส
ทำให้ร่างกายรู้สึกตื่นตัวกับสิ่งรอบข้างและยิ้มรับกับเรื่องราวดีๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้น

และความรักความห่วงใยที่ส่งผ่านสื่อไร้สาย

 

สายลมโชยอ่อน พัดผ่านม่านหน้าต่างอย่างเบาบาง

หยอกล้อคลอเคลียกับเหล่าต้นไม้ ใบไม้ ยอดหญ้า
ก้อนเมฆน้อยใหญ่ต่างค่อยเคลื่อนตัวไปตามทิศทางที่ควรจะเป็น

 

.....

ตั้งครรภ์ 1 เดือน

ในเดือนแรกของการตั้งครรภ์ บางครั้งหรือส่วนมาก ไม่ทราบว่าตนเองตั้งครรภ์ ประจำเดือนที่ขาดหายไป ถ้าเป็นผู้ที่สนใจตัวเองจะทราบถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น คือ เต้านมจะใหญ่แข็งมากขึ้น คัดและเจ็บ อารมณ์จะเปลี่ยนไป หงุดหงิด ความไร้เหตุผลมีมากขึ้น ใน 1เดือนแรกของการตั้งครรภ์นี้ ทารกในครรภ์จะมีขนาดเล็กมาก เพียงเท่าเมล็ดข้าว อยู่ในถุงน้ำคร่ำเล็กๆ ที่มีรกเกาะอยู่ผนังมดลูก ขณะนี้ตัวทารกน้อย ที่มีขนาดเล็กเท่าเมล็ดข้าวจะมีตุ่มยื่นออกมาที่กำลังพัฒนา เป็นแขนขา ระบบประสาทเริ่มเกิด และใกล้เคียงกับระบบไหลเวียนโลหิต ก็กำลังเริ่มสร้างเครือข่ายไปทั่วร่างกายของทารก เมื่อมีความผิดปกติของระดู ควรจะตรวจสอบการตั้งครรภ์ เพื่อให้ทราบผลที่แน่นอน และถ้าท่านตั้งครรภ์ก็ควรละเลิกพฤติกรรมที่จะมีผลกระทบต่อสุขภาพของทารก เช่น การสูบบุหรี่ การดื่มกาแฟ และสุรา เป็นต้น ดังนั้น ท่านควรไปฝากครรภ์ตั้งแต่เนิ่นๆ 

ตั้งครรภ์ 2 เดือน

ในเดือนที่ 2 ของการตั้งครรภ์นั้น เป็นเดือนที่สำคัญ เพราะเป็นเวลาที่ตัวอ่อนหรือทารกน้อยๆ จะมีการพัฒนา เจริญเติบโตของระบบประสาทและหลอดเลือด ขณะเดียวกันอวัยวะที่สำคัญก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่าง ทำให้ระยะเวลาดังกล่าวนี้ ทารกจะเสี่ยงต่อการเกิดความพิการ ถ้าได้รับสารพิษเข้าไป ในเดือนที่ 2 นี้ตัวทารกจะมีความยาวประมาณ 1 นิ้วฟุต ซึ่งแม้จะมีขนาดเล็ก แต่ทารกก็จะมี แขน ขา หน้า รูปร่างเหมือนมนุษย์ขนาดจิ๋ว ขณะเดียวกันก็จะมีหัวใจที่เต้นทำงานบีบเลือดไปเลี้ยงร่างกาย ผู้ตั้งครรภ์ในเดือนที่ 2 นี้ ก็จะมีอาการแพ้ท้อง เช่นเดียวกับเดือนแรก คือจะมีอาการแสบท้องอ่อนเพลีย หน้าอกโตขยายใหญ่ขึ้น ฮอร์โมนที่เปลี่ยนแปลงจะทำให้การย่อยอาหารช้าลง จะทำให้ผู้ตั้งครรภ์มักจะมีอาการท้องอืดเฟ้อ ท้องผูก และผู้ที่ตั้งครรภ์จะรู้สึกหน้ามืด เป็นลมบ่อยๆ

ตั้งครรภ์ 3 เดือน

ในเดือนที่ 3 ของการตั้งครรภ์ อาการแพ้ท้องอาจจะยังมีอยู่หรือเริ่มจะดีขึ้น อารมณ์ของผู้เป็นแม่จะเริ่มคงเส้นคงวา ในช่วงเดือนที่ 3 นี้ ด้วยเครื่องมือตรวจการทำงานของหัวใจ อาจจะได้ยินเสียงเต้นของหัวใจ ซึ่งถ้าผู้เป็นแม่ได้ยินแล้วจะรู้สึกว่าเป็นประสบการณ์ที่น่าตื่นเต้น และน่าประทับใจ ในวัยนี้ทารกจะมีขนาดโดยประมาณ 3 นิ้วฟุต อวัยวะต่างๆ จะเกิดจนครบและกำลังพัฒนามากขึ้นเรื่อยๆ อวัยวะต่างๆ ก็เริ่มทำงานได้แล้ว สำหรับวัยขนาดครรภ์ 3 เดือนนี้เครื่องตรวจคลื่นเสียงความถี่สูง ยังไม่สามารถบอกเพศได้ว่าเป็นหญิงหรือชาย สำหรับการเปลี่ยนแปลงของร่างกายนั้น จะเริ่มพบว่ามีอาการบวมของฝ่ามือ ฝ่าเท้า รวมทั้งเส้นเลือดก็จะเริ่มโป่งให้เห็นเป็นลักษณะเส้นเลือดขอดได้ง่ายขึ้น

ตั้งครรภ์ 4 เดือน

การตั้งครรภ์ในระยะนี้ นับเป็นเดือนแรกของไตรมาสที่สอง อาการแพ้ท้องในเดือนนี้มักจะหายไป เริ่มทานอาหารได้มาก ทำให้น้ำหนักเริ่มมากขึ้น อารมณ์เข้าสู่สภาพปกติ แต่ยังอาจจะมีสภาพใจลอย อาการตกขาวอาจจะมีมากขึ้น เส้นเลือดขอดและ ริดสีดวงทวารจะเกิดขึ้นได้ง่ายกว่าคนทั่วไป จากการขยายตัวของมดลูกอย่างรวดเร็ว ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงต่อระบบไหลเวียนของโลหิต

ในปลายเดือนที่ 4 นี้ ผู้เป็นแม่อาจจะรู้สึกได้ถึงการดิ้นของทารกในครรภ์ ถ้าเคยมีประสบการณ์ในการตั้งครรภ์มาก่อน จะมีความรู้สึกว่าลูกดิ้นจะมีลักษณะเป็นอย่างไร ซึ่งตรงข้ามกับหญิงตั้งครรภ์แรกทารกในครรภ์ขณะนี้จะยาวประมาณ 4 นิ้วฟุต ทารกสามารถจะดูด กลืน เคลื่อนไหวได้คล้ายกับมนุษย์ทั่วไปที่ตัวเล็กๆ นั่นเอง แต่ก็ยังอ่อนแอไม่สามารถมีชีวิตอยู่นอกโพรงมดลูกได้

ตั้งครรภ์ 5 เดือน

ขอแสดงความยินดีด้วยนะคะการตั้งครรภ์ได้ผ่านมาครึ่งทางแล้ว ขณะนี้ผู้เป็นแม่มักจะมีความรู้สึกถึงการดิ้นของทารกได้ การดิ้นครั้งแรกๆ จะรู้สึกเบาและห่าง ซึ่งจะค่อยๆ ดิ้นแรงขึ้นๆ และถี่ขึ้นๆ ขณะนี้ผู้เป็นแม่มักจะมีอารมณ์ดี ไม่ซึมเศร้า ทารกในขณะเดือนที่ 5 จะมีขนาดประมาณ 10 นิ้วฟุต ศรีษะทารกยังค่อนข้างโต มีการเคลื่อนไหวของแขนขาและคอได้ดี นิ้วมือและนิ้วเท้าแยกกันชัดเจน อวัยวะเพศสามารถแยกได้ชัดเจนว่าเพศหญิงหรือเพศชาย ทารกจะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว ผู้เป็นแม่ก็มีการเปลี่ยนแปลงที่อาจจะสร้างความวิตกกังวลให้แก่ตนเองได้ คือ การเปลี่ยนแปลงของผิวหนัง จะมีผิวสีเกิดขึ้น ทั้งที่ใบหน้าหรือหน้าท้อง ที่หน้าจะทำให้เกิดสิว ฝ้า ซึ่งจะค่อยๆ จางหายไปหลังคลอด

ขอให้คุณแม่ทั้งหลายที่ตั้งครรภ์มาถึงขณะนี้ ได้มีความอดทนต่อภาวะการตั้งครรภ์ต่อไป อีกไม่นานนักท่านจะได้เห็นลูกน้อยที่น่ารักออกมาจากครรภ์

ตั้งครรภ์ 6 เดือน

เดือนที่ 6 เป็นเดือนที่ทารากจะดิ้นได้ดี บางครั้งก็จะเกิดความเจ็บปวดจากการดิ้นได้ ถ้าทารกดิ้นเข้าไปกระแทกกระเพาะปัสสาวะ หรือ ชายโครง สำหรับในเดือนที่ 6 นี้ มดลูกจะขยายใหญ่มากขึ้น จนก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของผิวหนังหน้าท้อง คือจะเกิดผิวหนังแตกเป็นลาย ที่เรียกว่าหน้าท้องลาย จะมีอาการคันตามมา ในช่วงเดือนนี้ อาจจะมีภาวะแทรกซ้อนเกิดขึ้นกับการตั้งครรภ์ เช่น การเกิดเบาหวานขณะตั้งครรภ์ อาการพิษแห่งครรภ์ การอักเสบติดเชื้อราจะพบได้ง่ายมาก และการอักเสบในระบบทางเดินปัสสาวะพบได้บ่อยขึ้น ซึ่งจะต้องได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที ในส่วนของทารก ขณะนี้มีขนาดยาวประมาณ 13 นิ้วฟุต น้ำหนักประมาณ 700-800 กรัม ตาทารกเริ่มลืมและนิ้วมือเริ่มมีลายนิ้วมือ แต่ผิวหนังยังไร้ไขมัน ถ้าทารกคลอดก่อนกำหนดในเดือนดังกล่าวนี้ โอกาสจะเลี้ยงรอดยากมาก

ตั้งครรภ์ 7 เดือน

เป็นการเข้าสู่ไตรมาสสุดท้ายของการตั้งครรภ์ ท้องโตมากขึ้น คุณแม่จะรู้สึกได้ดีถึงการเคลื่อนไหวของทารก ท้องที่โตมากขึ้นทำให้คุณแม่หายใจเร็วขึ้น เพราะมดลูกที่โตจะมาดันกระบังลมทำให้หายใจได้สั้น ๆ คุณแม่จะรู้สึกถึงความอุ้ยอ้าย เคลื่อนไหวไม่คล่องแคล่ว นอนหลับไม่ได้เต็มที่จากการที่ทารกในครรภ์จะตื่น และตัวมดลูกเองก็จะบีบตัวเป็นระยะห่าง ๆ กัน เป็นการเริ่มต้นการหดรัดตัวของมดลูก ซึ่งจะรุนแรงมากขึ้นแต่ก็ไม่ถึงกับมีการเจ็บปวดเกิดขึ้น และจะบีบรัดตัวครั้งละไม่นานเกิน 30 วินาที ในระยะนี้คุณแม่ควรจะได้เข้าอบรมเรียนรู้ขั้นตอนการเตรียมคลอด เพื่อจะได้ปฏิบัติตัวได้ถูกต้องเมื่อเจ็บครรภ์คลอดและเข้าสู่กระบวนการคลอด ในช่วงระยะนี้คุณแม่จะมีน้ำหนักตัวเฉลี่ยเพิ่มสัปดาห์ละ ครึ่งกิโลกรัม ทารกในครรภ์ขณะนี้จะมีน้ำหนัก 1 กิโลกรัมโดยประมาณ ทารกในครรภ์จะมีการเคลื่อนไหวและปฏิกิริยาในรูปแบบต่าง ๆ เช่น การจาม ดูดมือ ดูดนิ้วเท้า

ตั้งครรภ์ 8 เดือน

ขณะนี้ท้องจะใหญ่มากขึ้นจนคุณแม่จะรู้สึกถึงความอึดอัด ท้องที่โตขึ้นทำให้พื้นที่ปอดขยายลดลง คุณแม่จะเหนื่อยง่าย หายใจเร็วสั้น กระเพาะปัสสาวะจะถูกกด ทำให้ต้องลุกขึ้นมาปัสสาวะบ่อย ๆ โดยเฉพาะเวลานอนก็จะถูกรบกวนได้จากการที่ต้องลุกไปปัสสาวะ และจากการดิ้นที่รุนแรงของเด็กทารกในครรภ์ ซึ่งขณะนี้การเจริญเติบโตของระบบกล้ามเนื้อมากขึ้น อาการท้องอืด ท้องเฟ้อ เรอบ่อย ๆ จะพบได้ เพราะการย่อยอาหารถูกกระทบกระเทือนไป จะมีอาการของหลอดอาหารอักเสบตามมา มือเท้า จะบวม เริ่มเป็นตะคริวบ่อยขึ้น ท้องผูกจะเป็นสิ่งปกติของคุณแม่ระยะนี้ ตกขาวจะมีมากขึ้น ในบางคนจะมีน้ำนมไหลออกมา ซึ่งเป็นหัวน้ำนมก็ว่าได้ เพราะมีคุณค่าทางอาหารสูง ทารกขณะนี้จะมีน้ำหนักโดยประมาณ 2 กิโลกรัม คุณแม่ควรจะต้องเรียนรู้กระบวนการคลอด และสังเกตถึงความผิดปกติที่อาจจะเกิดขึ้น เช่น น้ำเดิน เป็นต้น ควรจะได้เตรียมเครื่องใช้สำหรับการเข้าอยู่ในโรงพยาบาลไว้ให้พร้อม

ตั้งครรภ์ 9 เดือน

สำหรับท่านที่ตั้งครรภ์มาจนถึงเดือนที่ 9 พอเข้าเดือนที่ 9 คุณก็เริ่มนับถอยหลังได้แล้ว วันเวลาแห่งการรอคอยจะมาถึงในไม่ช้าไม่นาน ท้องที่โตขึ้นจะลดลงจนคุณแม่รู้สึกได้ เพราะตัวเด็กทารกในครรภ์เริ่มลงสู่เชิงกราน คุณแม่จะรู้สึกโล่งขึ้นและหายใจได้ดีขึ้น คล่องแคล่วขึ้น แต่จะหน่วงในช่วงเชิงกรานมากขึ้น เพราะส่วนนำของทารกจะลงไปกดอวัยวะในช่องเชิงกราน อาจจะปวดที่หัวเหน่า ปวดที่โคนขาจากการกดทับเส้นประสาทขา ปัสสาวะจะบ่อยขึ้นมาก ทารกในครรภ์จะดิ้นน้อยลงบ้างแต่ไม่มากนัก การสังเกตการดิ้นของทารก ถือเป็นการเฝ้าระวังต่อสุขภาพเด็กทารกที่ดีที่ผู้เป็นแม่ควรปฏิบัติ โดยสังเกตดูใน 1 ชั่วโมงหลังอาหาร เด็กทารกในครรภ์ต้องดิ้นไม่น้อยกว่า 3 ครั้ง ถ้าน้อยกว่าให้สังวรว่า อาจจะมีความผิดปกติเกิดแก่ทารก ควรเข้าพบแพทย์โดยเร็ว ทารกในครรภ์ขณะนี้จะมีน้ำหนักตัวโดยเฉลี่ยประมาณ 2.5 กิโลกรัม ในอีกไม่ช้าไม่นาน ไม่แน่ว่ากลางวันหรือกลางคืน คุณจะมีสมาชิกใหม่ของครอบครัวเพิ่มขึ้น

 

 

 

จรดปลายปากกาลงบนสมุดบันทึกเล่มเก่าๆ ขีดเขียน ถ่ายทอด เรียบเรียงความทรงจำออกมาเป็นตัวหนังสือ อีกหนึ่งความทรงจำในรูปแบบที่เป็นรูปธรรมจับต้องได้ ข้อความแล้ว..ข้อความเล่า.. ถูกถักทอร้อยเรียงลงไปในแต่ละบรรทัด..แต่ละหน้า เขียนไป..จนเต็ม.. เล่มแล้ว..เล่มเล่า ทุกเหตุการณ์ และเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิต ทั้งดี..ร้าย..เศร้า..เสียใจ..ยิ้ม..หัวเราะ..และร้องไห้ ถูกรวบรวมเก็บไว้ในสมุดบันทึกเหล่านี้.. ..อมยิ้ม..   ความทรงจำบางเรื่องถูกกลั่นกรองออกมาจากส่วนลึกๆ ของความรู้สึก ที่บางครั้งก็ไม่สามารถเปิดเผยกับใครได้ ก็ถูกบันทึกเอาไว้เช่นกัน ..อาจมีเศร้าไปบ้าง.. แต่ยังไหวอยู่.. .......... ถ้าเปรียบชีวิตของคนเป็นบันทึกการเดินทาง 1 เล่ม จำนวนหน้าของแต่ละเล่มนั้นก็คงมีความหนาบางที่ไม่เท่ากัน เนื้อหาด้านในที่ถูกบันทึกลงไป.. ก็คงต่างกัน หลากหลายบุคคลคนก็หลากหลายเรื่องราว ต่างคนก็มีเส้นทางการดำเนินชีวิตที่แตกต่างกันไป ..... บันทึกการเดินทางของชีวิตเราก็คงเป็นบันทึกอีกเล่มหนึ่ง ที่มีอยู่ในท่ามกลางบันทึกของทุกคนบนโลกใบนี้ บันทึกแต่ละเล่มของแต่ละคนก็มีขนาดที่แตกต่างกันออกไป บางเล่ม.. เพิ่งเริ่มต้นหน้าการขีดเขียนขึ้นเป็นหน้าแรก และก็จะมีหน้าต่อไปเรื่อยๆ อีกยาวนาน เรื่องราวที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตก็จะถูกเก็บเอาไว้ในบันทึกเล่มนั้น.. บางเล่ม.. ก็เดินทางมาจนถึงหน้าสุดท้าย ถ้าเปิดย้อนกลับไปอ่านบันทึกเล่มนั้น ก็คงจะมีเรื่องราวมากมายที่ถูกบันทึกเก็บเอาไว้เยอะพอดู ..... บันทึกการเดินทางของชีวิตเราเล่มนี้ยังเดินทางมาเกือบครึ่งชีวิต แต่ยังเหลือพื้นที่ว่างในบันทึกเล่มนี้อีกมากมายนัก เพื่อที่จะรอให้เราได้เขียนและจดจำในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นลงไป .. .. .. .. ชีวิตตอนนี้เป็นปกติสุขดี สุขทุกข์คละเค้ากันไป แต่สุขใจที่มีใครอีกคนร่วมเดินทาง   .....